سی و یکمین کنفرانس طرفین (COP31) کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییرات اقلیمی، بزرگترین اجلاس اقلیمی جهان، از 9 تا 20 نوامبر در آنتالیا، تورکیه برگزار خواهد شد.
پروفسور دکتر خلیل حصار، رئیس تغییرات اقلیمی وزارت محیط زیست، شهرسازی و تغییرات اقلیمی، پیش از این اجلاس، خاطرنشان کرد که آنها قصد دارند در COP31 برای توسعه همکاری بین کشورها در دیپلماسی اقلیمی، تبدیل اهداف به برنامه‌های کاربردی ملموس و گسترش جنبش زباله صفر در مقیاس جهانی تلاش کنند.
حصار با یادآوری اینکه جنبش «زباله ای صفر» در سال ۲۰۱۷ در تورکیه تحت حمایت امینه اردوغان آغاز شد، اطلاعاتی را به اشتراک گذاشت که نشان می‌دهد ۹۰ میلیون تن زباله بازیافت شده و ۳۶۵ میلیارد لیره به اقتصاد در این دوره کمک شده است. حصار با اشاره به اینکه نرخ بازیافت در این فرآیند از ۱۳ فیصد به ۳۷.۵۳ فیصد افزایش یافته است، اظهار داشت که هدف افزایش این نرخ به ۶۰ فیصد در سال ۲۰۳۵ است.
حصار در مورد مسائل مهمی که تحت ابتکار زباله صفر در COP31 اجرا خواهد شد، موارد زیر را بیان کرد:
"در ۱۱ نوامبر، برنامه هایی در COP31 به عنوان بخشی از روز زباله صفر برگزار میشود و در همان روز، ابتکار شبکه اشتراک دانش چرخه‌ای، که هدف آن افزایش اشتراک دانش و تجربه بین‌المللی و تقویت همکاری در زمینه اقتصاد چرخشی در سطح رهبران است، و ابتکار گفتگوی سطح بالای جهانی در مورد انتشار متان از زباله، که هدف آن بهبود همکاری بین‌المللی برای کاهش انتشار متان از بخش زباله است، اعلام خواهد شد. هدف، نصف کردن افزایش زباله‌های شهری در سراسر جهان تا سال ۲۰۳۵ است."
"زباله هزینه نیست، بلکه منبعی برای آب و هوا و اقتصاد است، در صورتی که به درستی مدیریت شود."
هَسَر اظهار داشت که آنها «زباله ای صفر»، یکی از ابتکارات برجسته تورکیه در زمینه آب و هوا و محیط زیست، را به عنوان یک موضوع جداگانه در دستور کار COP31 قرار داده‌اند و متان، اقتصاد چرخشی و تولید و مصرف پایدار را زیر یک چتر گرد هم آورده‌اند.
هَسَر با اشاره به اهمیت اقلیمی انتشار متان از محل‌های دفن زباله، اظهار داشت: «متان حاصل از زباله در کوتاه مدت ۸۰ برابر قوی‌تر از دی اکسید کربن به عنوان یک گاز گلخانه‌ای است. مدیریت زباله یکی از حوزه‌هایی است که سریع‌ترین نتایج را در مبارزه با تغییرات اقلیمی به همراه دارد.»
هَسَر با بیان اینکه آنها شیوه‌های «زباله ای صفر» را در محوطه کنفرانس نیز اجرا کرده‌اند، گفت: «آنتالیا خود نمونه‌ای از این رویکرد است. محوطه کنفرانس به عنوان «زباله ای صفر» گواهی شده است. ما ابتدا مدلی را که در حوزه خودمان به جهان ارائه می‌دهیم، به کار می‌گیریم. پیام ما واضح است. زباله هزینه نیست؛ وقتی به درستی مدیریت شود، منبعی برای آب و هوا و اقتصاد است.»
«جایگاه تورکیه در دیپلماسی آب و هوایی بازتابی از جغرافیای آن است.»
حصار با توضیح اینکه دو وزیر، یکی از یک کشور توسعه‌یافته و دیگری از یک کشور در حال توسعه، برای پیگیری هفت سرفصل مذاکرات تعیین شده‌اند، تأکید کرد که هدف آنها برگزاری کنفرانس تغییرات اقلیمی در آنتالیا است که در آن شمال و جنوب، کاهش و سازگاری، ادعا و تأمین مالی مکمل یکدیگر باشند. حصار با تأکید بر اینکه روابط تورکیه با سازمان‌های بین‌المللی مختلف و ساختارهای منطقه‌ای، اساس نقشی را که در چارچوب ریاست COP31 بر عهده گرفته است، تشکیل می‌دهد، ادامه داد:
"جایگاه تورکیه در دیپلماسی اقلیمی، بازتابی از جغرافیای آن است. ما یکی از کشورهای نادری هستیم که می‌توانیم هم با کشورهای توسعه‌یافته و هم با کشورهای در حال توسعه سر یک میز بنشینیم. ما عضو ناتو، عضو گروه ۲۰، عضو سازمان همکاری اسلامی و سازمان کشورهای ترک، شریک استراتژیک آفریقا هستیم و با اتحادیه گمرکی اروپا اتحادیه داریم. ما دقیقاً با همین موضع، ریاست COP31 را بر عهده گرفتیم. ما این را از همان روز اول نشان دادیم. با توافق با استرالیا در مورد میزبانی COP31 در بلم، نمونه‌ای نادر را به جهان ارائه دادیم. میزبانی در تورکیه و ریاست مذاکره در استرالیا است. دو کشور به عنوان یک ریاست واحد فعالیت می‌کنند. ما می‌خواهیم همکاری در اجرای تعهدات اقلیمی پس از COP31 ادامه یابد. آنچه از آنتالیا به ... منتقل خواهد شد. جهان یک متن نیست، بلکه یک روش کار است. این نشان می‌دهد که چگونه کسی که وعده می‌دهد، به آن عمل خواهد کرد." "یک کنفرانس تغییرات اقلیمی."
"ساختن پل‌ها برای ما شعار نیست، بلکه یک روش کار است."
حصار اظهار داشت که رویکرد اساسی COP31 اجرا است و بنابراین آنها سازوکارهایی را آماده کرده‌اند که کشورها را قادر می‌سازد تعهدات اقلیمی خود را به پروژه‌ها و سرمایه‌گذاری‌های ملموس تبدیل کنند.
در این زمینه، حصار توضیح داد که هدف پلاتفورم پل اجرای اقلیمی (BRIDGE) گرد هم آوردن پروژه‌های اولویت‌دار موجود در بیانیه‌های مشارکت ملی کشورها با شرکای تخنیکی و مالی است و ارزیابی‌های زیر را انجام داد:
حصار اظهار داشت که هدف پلاتفورم «پل اجرای آب و هوا» (BRIDGE) اتصال پروژه‌های اولویت‌دار مندرج در بیانیه‌های مشارکت ملی کشورها با شرکای تخنیکی و مالی است و ارزیابی‌های زیر را انجام داد:
«توافقنامه پاریس ۱۰ ساله شده است. جهان دیگر برای تعیین اهداف تلاش نمی‌کند، بلکه برای اجرای آنها تلاش می‌کند. به همین دلیل است که ما COP31 را از روز اول به عنوان «COP اجرایی» تعریف کردیم. میراث آنتالیا فهرست جدیدی از تعهدات نخواهد بود، بلکه مجموعه‌ای از سازوکارهایی است که وعده‌ها را به سرمایه‌گذاری‌ها، پروژه‌ها و نتایج عملی تبدیل می‌کند. این پل که پروژه‌های اولویت‌دار در بیانیه‌های مشارکت ملی کشورها را با شرکای تخنیکی و مالی متصل می‌کند، مصصم است شکاف بین تأمین مالی و پروژه‌ها را از بین ببرد. تأمین مالی وجود دارد اما به پروژه نمی‌رسد، یا پروژه وجود دارد اما نمی‌تواند به تأمین مالی دسترسی داشته باشد. این پل دقیقاً همین شکاف را پر می‌کند.»
حصار با یادآوری اینکه آنها جلسه قبل از کنفرانس تغییرات اقلیمی را در فیجی و تووالو در منطقه اقیانوس آرام برگزار کردند تا صدای کشورهای جزیره‌ای کوچک که با شدیدترین عواقب تغییرات اقلیمی روبرو هستند را به آنتالیا برسانند، گفت: «ایجاد پل ارتباطی برای ما یک شعار نیست، بلکه یک روش کاری است. به مدت یک سال، ما به طور جداگانه با همه گروه‌های مذاکره‌کننده، از گروه آفریقا گرفته تا گروه عرب، از اتحادیه اروپا گرفته تا کشورهای کمتر توسعه‌یافته، مشورت کردیم.»
«در کنفرانس تغییرات اقلیمی ۳۱، در مورد موضوعات مذاکره به اجماع خواهیم رسید.»
حصار اظهار داشت که علاوه بر مذاکرات در کنفرانس تغییرات اقلیمی ۳۱، هدف دستیابی به نتایجی در محدوده تأمین مالی اقلیمی و دستور کار اقدام است و دستور کار مذاکره شامل مکانیزم انتقال عادلانه، شاخص‌های هدف سازگاری جهانی، بررسی برنامه کاری کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و آماده‌سازی برای دومین ارزیابی وضعیت جهانی است.
حصار در مورد نتایج مورد انتظار در COP31 موارد زیر را بیان کرد:
«ما انتظار نتایج ملموس در چهار حوزه را داریم. اول، یک تصمیم پوششی کوتاه، متعادل و مبتنی بر اجرا از سوی رئیس جمهور که فوریت نشان داده شده توسط علم را با تعهدات و راه‌حل‌های موجود در عمل ترکیب کند. این تصمیم مذاکرات را تکرار نخواهد کرد، یک مسیر واحد را به طرفین تحمیل نخواهد کرد و توسط دیدگاه‌ها و مالکیت طرفین شکل خواهد گرفت. دوم، نتایج در میز مذاکره. یک مکانیزم انتقال عادلانه، شاخص‌های هدف سازگاری جهانی، بررسی برنامه کاری کاهش انتشار و شروعی محکم برای دومین ارزیابی وضعیت جهانی. ما می‌خواهیم مسائل تخنیکی را در هفته اول تکمیل کنیم و هفته دوم را به اجماع سیاسی اختصاص دهیم. سوم، اعتماد به تأمین مالی. اجرای هدف تأمین مالی جمعی جدید مصوب در باکو، افزایش تأمین مالی سازگاری و تأمین منابع قوی برای صندوق‌های اقلیمی. برای کشورهای در حال توسعه، دسترسی به تأمین مالی به اندازه میزان آن مهم است. چهارم، یک دستور کار عملی شامل تعهدات و مشارکت‌های جدید کشوری در زمینه‌های برق‌رسانی، صنعتی‌سازی سبز، شهرهای تاب‌آور، بدون زباله و هشدار زودهنگام.»
