وکلای پایک می‌گویند که تقریباً یک هفته پس از تلاش ناموفق برای اعدام در تنسی، کریستا پایک هوشیار و قادر به صحبت است.
وکلا در بیانیه خود گفتند که اگرچه دو دوز تزریق کشنده پنتوباربیتال پایک را نکشته و او از ناحیه بازوها دچار جراحات جدی شده است، اما دست‌ها و پاهای زندانی همچنان در زنجیر است.
در این بیانیه اشاره شده است که وضع صحی پایک نامشخص است.
ایالت تنسی آمریکا در شب 30 سپتامبر تلاش کرد تا پایک 50 ساله را با تزریق کشنده در زندان فوق امنیتی ریوربند در نشویل اعدام کند.
تیم دسترسی وریدی مدت زیادی برای یافتن رگ تلاش کرد و وکلای پایک گفتند که حداقل از هفت سوزن استفاده شده است که یکی از آنها هنگام خارج کردن با زاویه قائمه خم شده است. سپس دو دوز کامل پنتوباربیتال تجویز شد.
پایک با آمبولانس به شفاخانه ی در نشویل منتقل شد، در حالی که هر دو بازویش متورم، سوخته و تاول زده بود. وکلا این را به نفوذ داروی سوزاننده به بافت به دلیل پارگی رگ‌ها نسبت می‌دهند.
فرماندار بیل لی اعدام‌ها را برای بقیه سال 2026 متوقف کرد و دستور بررسی مستقل داد. سرپرست زندان پس از این حادثه استعفا داد.
پایک از سال ۱۹۹۶ به دلیل شکنجه و قتل همکلاسی‌اش، کالین اسلمِر ۱۹ ساله، در ستاد نیروی کار ناکسویل درتاریخ ۱۲ جنوری ۱۹۹۵، در انتظار اعدام بود.
وقتی پایک ۱۸ ساله بود، یکجا با دوست پسرش تاداریل شیپ، از روی حسادت، اسلمِر را به منطقه‌ای جنگلی در نزدیکی دانشگاه تنسی کشاند.
او اسلمِر را با خرد کردن جمجمه‌اش با یک تکه آسفالت کشت.
پایک ظرف ۳۶ ساعت دستگیر و به جرم قتل درجه یک مجرم شناخته شد.
شیپ که در آن زمان ۱۷ ساله بود، به حبس ابد محکوم شد.
پایک تنها زن در میان زندانیان محکوم به اعدام در تنسی بود.
تلاش ناموفق برای اعدام، اختلاف نظر ایجاد کرد.
تلاش ناموفق برای اعدام، هرچند به دلایل متناقض، باعث ناراحتی مردم شد و جزئیات این رویداد، هر دو واکنش را تشدید کرد.
خودِ این رویه بیشتر شبیه یک شکست طولانی مدت بود تا یک اعدام کنترل‌شده. مأموران مدت زیادی طول کشید تا یک خط وریدی (IV) وارد کنند. به گفته وکلا، حداقل هفت سوزن در طول این عمل استفاده شد و یکی از آنها هنگام خارج کردن با زاویه قائمه خم شده بود.
پایک در این مدت هوشیار بود. او گریه می‌کرد، ناله می‌کرد و می‌گفت که احساس می‌کند دستش در حال انفجار است.
حتی دو دوز کامل پنتوباربیتال برای متوقف کردن قلب پایک کافی نبود.
وکلای او ادعا می‌کنند که خطوط وریدی یا به اشتباه قرار داده شده بودند یا پاره شده بودند و باعث نشت داروی سوزاننده به بافت اطراف شده بودند. پایک با هر دو بازوی متورم، سوخته و تاول زده به شفاخانه منتقل شد و متعاقباً بیهوش و به دستگاه تنفس مصنوعی متصل ماند.
