تاکنون فکر کرده ‌اید که آیا احساساتی مانند عشق، خشم یا خوشحالی را در فرهنگ ‌ها و زبان ‌های مختلف به نحوی از انحا تجربه می ‌کنیم؟ مثلا در زبان تورکی به آن "sevgi" می ‌گوییم، در زبان انگلیسی "love"، و در هنگری نیز سرَلَم "szerelem"  گفته میشود.

آیا این کلمات در هر سه زبان همان احساسات و مفاهیم را افاده می‌ کنند؟

دانشمندان از پوهنتون کارولاینای شمالی و انستیتوت ماکس پلانک مطالعه جالبی در مورد نحوه بیان احساسات در زبان ‌های مختلف انجام داده‌ اند. آنها با بررسی حدود ۲۵۰۰ زبان در سراسر جهان، ارزیابی کرده اند که چگونه احساساتی مانند خشم، ترس و شادی بیان می‌ شوند. یافته ‌های آنها که در مجله Science  منتشر شد، واقعاً شگفت ‌انگیز بود.

به نظر می ‌رسد که نحوه تفکر ما در مورد احساسات ممکن است به زبان‌ هایی که صحبت می‌ کنیم وابسته باشد. برخی از کلمات احساسات آنقدر منحصر به فرد هستند که فقط به یک فرهنگ خاص تعلق دارند. به عنوان مثال، کلمه زینزوخست "Sehnsucht"   در زبان آلمانی، اشتیاق شدید برای زندگی متفاوتی را بیان می ‌کند و در بسیاری از زبان ‌ها معادل مستقیمی ندارد. همچنین در زبان مردم "Baining" در پاپوآ گینه نو، کلمه "awumbuk" احساس خلأ پس از رفتن مهمان‌ ها را توصیف می ‌کند.

اما موضوع فقط کلمات منحصر به فرد نیست. آیا در مورد احساسات متفاوت در زبان‌ های مختلف با کلمات متنوع فکر کرده اید؟

دانشمندان کلمات با معانی متعدد را مورد بررسی قرار دادند. به عنوان مثال، در زبان تورکی کلمه  "غریب"  می ‌تواند به معنی عجیب و یا خنده ‌دار باشد. آنها کشف کردند که برخی احساسات با وجود داشتن نام‌ های مشابه در زبان ‌های مختلف، معانی کاملاً متفاوتی دارند.

برای مثال، در برخی زبان ‌ها "شگفتی" بیشتر با "ترس" مرتبط است، در حالیکه در زبان‌ های دیگر با "امید" و "خواست" ارتباط دارد. به طور مشابه، "نگرانی" در یک زبان می‌ تواند با "خشم" مرتبط باشد، در حالیکه در زبان دیگر با "غم" مرتبط است. حتی مفهوم "افتخار" بسته به زمینه فرهنگی می ‌تواند احساسات مثبت یا منفی متفاوتی ایجاد کند.

این تحقیق همچنین نشان داد که زبان‌ های خانواده‌ های زبان جغرافیایی مشابه، در دسته ‌بندی احساسات به روش‌ های مشابهی عمل می ‌کنند. با این حال، علی‌رغم تمام این تفاوت‌ها، برخی الگوهای جهانی نیز وجود داشت. تمام زبان‌ ها تفاوت ‌هایی میان احساسات خوشایند و ناخوشایند و همچنین احساسات با سطوح مختلف تحریک ‌پذیری، مانند کم یا زیاد بودن تحریک، قائل هستند. به عنوان مثال، تعداد کمی از زبان ‌ها آرامش غم را با شدت خشم یا شادی خوشحالی را با پشیمانی ناشی از اشتباهات اشتباه می ‌گیرند.

این موضوع از نظریه‌ای که می ‌گوید برخی احساسات در مغز ما ریشه دارند، حمایت می‌کند — این چیزیست که خصوصیات مشترک مان با پستانداران را تشکیل میدهد. اما در طول هزاران سال، انسان ‌ها این احساسات پایه‌ای را گسترش داده و اشکال مختلف بیان احساسی را ایجاد کرده ‌اند.

بنابراین، دفعه بعد که شنیدید کسی در زبان دیگر از یک احساس صحبت می‌ کند، به یاد داشته باشید که تاریخ و فرهنگ ممکن است آن احساس را به چیزی کمی متفاوت از آنچه شما می ‌دانید تبدیل کرده باشد.